بد نشنویم ، بد نگوییم ، بد نبینیم

یکی از دلایل تمایز انسان از سایر انواع موجودات ، قدرت اراده بشر است.  سایر موجودات توان این را ندارند که وقتی غریزه به آنها دستوری می دهد یا در معرض محرک محیطی قرار می گیرند ، در مورد ورود اطلاعات مربوط به آن محرک به شناخت خود تصمیم بگیرند. ولی گویا!! بشر موجودی انتخاب کننده است که با توجه به دانش ، تجربه ، ساخت ذهنی و شناختی خود میتواند  از اینکه یک دریافت کننده صرف محرکها باشد پرهیز نماید و به صورت انتخابی و شاید برگزیده اجازه ادراک به خود دهد.

 البته به خودی خود بر اثر  محیط زندگی و یادگیری های مراحل مختلف رشد هر کس از یک سری فیلتر ذهنی برخوردار است ولی لزوما این فیلتر جلوی آسیب به فرد و اجتماعش را نمی گیرد و چه بسا که همین فیلتر ذهنی باعث سوء تعبیرات متعددی نیز فرد را بنماید.

از آنجا که دیده ها ، شنیده ها و سایر ادراکات خوراک ابتدایی اندیشه اند، اگر انسان به عنوان اشرف مخلوقات  با اراده خود بر آنچه گوش می دهد ، نگاه می کند یا می گوید تسلط داشته باشد نه تنها سلامت اجتماعی تقویت می شود بلکه بشر به سوی اندیشه ای سالم تر گام بر می دارد.